Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Avaritiamne minuis? Idemne potest esse dies saepius, qui semel fuit? Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Itaque nostrum est-quod nostrum dico, artis est-ad ea principia, quae accepimus. Duo Reges: constructio interrete.

Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; At modo dixeras nihil in istis rebus esse, quod interesset. Hoc ne statuam quidem dicturam pater aiebat, si loqui posset. Tum ille timide vel potius verecunde: Facio, inquit. Hoc etsi multimodis reprehendi potest, tamen accipio, quod dant. Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Hoc non est positum in nostra actione. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Sin tantum modo ad indicia veteris memoriae cognoscenda, curiosorum. Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo.

At Zeno eum non beatum modo, sed etiam divitem dicere ausus est. Hoc ille tuus non vult omnibusque ex rebus voluptatem quasi mercedem exigit. Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere censeo. Sed quod proximum fuit non vidit.

Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus. Ego quoque, inquit, didicerim libentius si quid attuleris, quam te reprehenderim. Ampulla enim sit necne sit, quis non iure optimo irrideatur, si laboret? Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas? Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur.

Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Non minor, inquit, voluptas percipitur ex vilissimis rebus quam ex pretiosissimis. Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia. Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Quid vero? Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Cetera illa adhibebat, quibus demptis negat se Epicurus intellegere quid sit bonum. Rapior illuc, revocat autem Antiochus, nec est praeterea, quem audiamus. Nunc vero a primo quidem mirabiliter occulta natura est nec perspici nec cognosci potest.

Atque haec coniunctio confusioque virtutum tamen a philosophis ratione quadam distinguitur. Indicant pueri, in quibus ut in speculis natura cernitur. Qui est in parvis malis. Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Explanetur igitur. Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium. Quam tu ponis in verbis, ego positam in re putabam. Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta.

Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? Summum a vobis bonum voluptas dicitur. Prioris generis est docilitas, memoria; Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Quamquam te quidem video minime esse deterritum. Audax negotium, dicerem impudens, nisi hoc institutum postea translatum ad philosophos nostros esset. Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta. Cur igitur, inquam, res tam dissimiles eodem nomine appellas?